Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

Θεραπεία με Λευκωματίνη σε Κριτικώς Πάσχοντες Ασθενείς, 

Θεοδώρα Β. Λούφα, Β’ Παθολογική Κλινική Ασκληπείου Βούλας, Αθήνα


Η λευκωματίνη είναι μικρομοριακή πρωτεΐνη κυκλοφορούσα μεταξύ του ενδοαγγειακού και του εξωαγγειακού χώρου. Το επίπεδο της λευκωματίνης του ορού είναι ισχυρός δείκτης πρόβλεψης της νοσηρότητας και θνητότητας στους κριτικώς πάσχοντες ασθενείς. Η υπεροχή της λευκωματίνης έναντι των κρυσταλλοειδών σε σχέση με την αποκατάσταση των υγρών σε κριτικές καταστάσεις δεν έχει κατοχυρωθεί. Η έγκαιρη αποκατάσταση των υγρών είναι ο κυρίαρχος στόχος στην αντιμετώπιση των ασθενών που χρειάζεται αποκατάσταση του όγκου. Η αποκατάσταση με υγρά περιέχοντα λευκωματίνη για κριτικώς πάσχοντες ασθενείς που είναι υποογκαιμικοί και η ανάγκη αποκαταστάσεως του όγκου δε συνοδεύεται με αυξημένη επιβίωση. Μέχρις ότου δημοσιευτούν περισσότερα στοιχεία, όσον αφορά το ρόλο της λευκωματίνης στην κατηγορία των κριτικώς πασχόντων ασθενών, οι ιατροί θα πρέπει να χρησιμοποιούν κρυσταλλοειδή για αποκατάσταση και να περιορίσουν τη χρήση της λευκωματίνης.


Albumin Therapy in Critically Ill Patients

Loufa Th V., Second Department of Medicine, Asklipio Voulas Hospital, Athens


Albumin is a micromolar protein that circulates between the intravascular and extravascular space. Serum albumin level is a strong predictor of morbidity and mortality in critically ill patients. The superiority of albumin over crystalloids with regard to fluid resuscitation in critical conditions has not been confirmed. Early fluid resuscitation is the cornerstone of management for the patient who requires volume resuscitation. Resuscitation with albumin for critical ill patients, who are hypovolemic and in need of volume resuscitation is not associated with increased survival. Until further evidence emerges on the role of albumin in specific critically ill patients, physicians should use crystalloids for resuscitation and restrict the use of albumin.