Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

Στεφανιαία Μικροαγγειακή Δυσλειτουργία Σχετιζόμενη με την Παχυσαρκία: Από τη Βασική στην Κλινική Προσέγγιση

Obesity Related Coronary Microvascular Dysfunction: From Basic to Clinical Practice

K. Selthofer-Relatić,1,2 I. Bošnjak1 and A. Kibel1,3

1Department for Cardiovascular Disease, Osijek University Hospital, J. Huttlera 4, 31000 Osijek, Croatia
2Department for Internal Medicine, Faculty of Medicine, University of Osijek, Cara Hadrijana 10E, 31000 Osijek, Croatia
3Department for Physiology and Immunology, Faculty of Medicine, University of Osijek, Cara Hadrijana 10E, 31000 Osijek, Croatia

 

Η στεφανιαία μικροαγγειακή νόσος που σχετίζεται με την παχυσαρκία είναι μια ιατρική οντότητα η οποία δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινιστεί. Η παθοφυσιολογική βάση της στεφανιαίας μικροαγγειακής δυσλειτουργίας αποτελείται από μια ετερογενή ομάδα διαταραχών με επιμέρους μορφολογική / λειτουργική / κλινική εμφάνιση και πρόγνωση. Οι στεφανιαίες μικροαγγειακές αλλαγές περιλαμβάνουν μηχανισμούς που συνδέονται με αγγειακή δυσλειτουργία, καθώς και με εξωαγγειακή και δομικές αγγειακές αλλαγές στις αντιδράσεις σε νευρωνικούς, μηχανικούς και μεταβολικούς παράγοντες. Οι καρδιομεταβολικές αλλαγές περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, δισλιπιδαιμία, σακχαρώδη διαβήτη τύπου II και υπέρταση σχετίζονται με την αρτηριοσκλήρωση των στεφανιαίων αρτηριών ή / και μικροαγγειακή στεφανιαία δυσλειτουργία, με ατελώς κατανοητούς υποκείμενους μηχανισμούς. Στην παχυσαρκία, η μικροαγγειακή νόσος προκαλείται μέσω των αντιποκινών / κυτοκινών που προκαλούν χρόνια, υποκλινική φλεγμονή με (α) μειωμένη μη-μεσολαβούμενη διαστολή, (β) αλλαγή των ενδοθηλιακών και των εξαρτώμενων λείων μυών αγγειορυθμιστικών μηχανισμών, (γ) τροποποιημένο αγγειοκινητικό έλεγχο με αυξημένη δραστηριότητα του συμπαθητικού  και (δ) υπέρταση σχετιζόμενη με την παχυσαρκία με υπερτροφία του μυοκαρδίου και διαταραχές της καρδιακής αγγειακής προσαρμογή στις μεταβολικές ανάγκες. Από κλινική άποψη, μπορεί να παρουσιαστεί σε οξεία ή χρόνια μορφή με διαφορετική πρόγνωση ως ένα πρακτικό πρόβλημα για τη διάγνωση και θεραπεία.

 

<<Back